Zasada homeopatii "podobne leczy się podobnym", opisana była w ogólnym zarysie już w starożytności przez Hipokratesa, który jako jeden z pierwszych zaobserwował i opisał zjawisko polegające na tym, że substancje wywołujące objawy chorobowe w zdrowym organizmie, mogą w pewnych przypadkach leczyć stany chorobowe o podobnych objawach.
Twórcą tej metody leczenia jest niemiecki lekarz Samuel Hahnemann, który sformułował podstawowe prawo homeopatii "similla similibus curantur", czyli "niech podobne leczy podobne". Oznacza to, że substancja, która wywołuje u zdrowego człowieka pewne stany i objawy chorobowe przygotowana w postaci homeopatycznej tj. rozcieńczona i zdynamizowana może leczyć chorego wykazującego takie właśnie stany i objawy. Ta zasada podobieństwa jest istotą homeopatycznej sztuki leczenia.
Bardzo dobrym przykładem jest rosiczka (Drosera). Po wzięciu do ust świeżego kwiatu tej rośliny mogą wystąpić takie objawy jak: atak kaszlu, kłucie, drapanie i suchość w gardle. Drosera w dużym rozcieńczeniu i zdynamizowana jest podstawowym lekiem stosowanym w leczeniu kaszlu.
Po użądleniu przez pszczołę natychmiast pojawia się obrzęk skóry, która staje się napięta i zaczerwieniona, odczuwa się silny, piekący ból. Ten sam jad pszczeli (Apis mellifica) w przyrządzony jako lek homeopatyczny podany wewnętrznie lub zewnętrznie na miejsce ukąszenia, powoduje zmniejszenie bólu, a obrzęk i zaczerwienienie ustępują. Jad pszczeli w postaci homeopatycznej leczy choroby o objawach podobnych do wywołanych ukąszeniem pszczoły. Stosuje się go na przykład przy anginie, półpaścu, wysypkach skórnych itp. Jest składnikiem wielu leków homeopatycznych.
Inny przykład to pokrzyk wilcza jagoda (Atropa Belladonna). Wystarczy zjeść dwie lub trzy jagody aby wywołać takie objawy jak: rozszerzenie źrenic, gorączkę, dreszcze, pocenie się, skurcze, drgawki, suchość śluzówek, zaburzenia w oddychaniu. Natomiast homeopatyczny preparat Belladonna łagodzi tego typu objawy i wobec tego jest składnikiem leków stosowanych w leczeniu grypy (gorączka), zaburzeń po menopauzie (pocenie się), kolki jelitowe (skurcze) itp. Przy opracowywaniu kompleksowych leków homeopatycznych ich składniki dobiera się na podstawie wybranych, najbardziej typowych objawów występujących w obrazie danej choroby.
We współczesnej medycynie konwencjonalnej znajdujemy uznane sposoby leczenia, które w gruncie rzeczy kierują się zasadą podobieństwa. Typowym tego przykładem są szczepienia ochronne i leczenie odczulające przy alergiach. Przy szczepieniach ochronnych wszczepia się osłabione zarazki, wywołujące chorobę. Nie są one już dla człowieka niebezpieczne chociaż są podobne do tych, które wywołują chorobę. W ten sposób osłabione zarazki działają mobilizująco na organizm, który sam podejmuje walkę z chorobą. W klasycznym podejściu staramy się określić i zwalczyć lub przynajmniej zneutralizować czynnik wywołujący chorobę. W metodzie homeopatycznej robimy wszystko, żeby wzmóc siły obronne i samoregulacyjne chorego organizmu, tak aby sam mógł pokonać wszystkie objawy i zagrożenia związane z ostro lub przewlekle przebiegającą chorobą. W Polsce homeopatia jest znana i stosowana od ponad 100 lat.