Na kanwie długoletniej pracy dr Grażyny Duszkiewicz w Centrum Medycyny Holistycznej GD-Med został zbudowany zespół ludzi z pasją, wykształceniem, doświadczeniem i dużym zapałem do zmian w sposobie profilaktyki i walki z chorobą.

Jesteśmy zespołem specjalistów medycznych, psychologicznych i terapeutycznych, którzy odnaleźli się w poszukiwaniu skutecznych, wykraczających poza ramy akademickie form terapii i leczenia człowieka. Leczenie tradycyjne popieramy medycyna naturalną i niekonwencjonalną. Nasze holistyczne metody diagnostyczno-terapeutyczne łączymy z terapią psychologiczną.

Leczymy zarówno ciało jak i umysł, bo wiemy, że tylko takie podejście przynosi prawdziwe efekty. Tajemnica naszej skuteczności tkwi w wiedzy, doświadczeniu i pasji.

Nasze działania:

1. Lekarze współpracują z psychologiem, który podziela ich holistyczne podejścia do pacjenta.
2. Pracujemy na profesjonalnym sprzęcie medycznym.
3. Organizujemy wyjazdy leczniczo-terapeutyczne dla dorosłych i dla dzieci gdzie mamy możliwość wzajemnie poznać się lepiej z pacjentami, którzy nam zaufali i poprowadzić terapię popartą odpowiednią dietą, ćwiczeniami i sesjami z psychologiem.
4. Jako jedyni w Warszawie aplikujemy gotowe, przygotowane w Polsce opatrunki z żywymi kulturami larw na trudno gojące się rany. Opatrunki łatwe do stosowania możemy założyć również w warunkach domowych.
5. Szczycimy się terapią psychologiczną opartą na podejściu holistycznym pomagającą uporać się ze wspomnieniami z dzieciństwa, a nawet okresu prenatalnego i porodu. Metoda wykorzystywana jest do rozwiązywania problemów psychosomatycznych i szczególnie polecana dla kobiet w ciąży i po porodzie.
6. Stale szukamy nowych form terapii i doskonalimy się ponieważ nasza praca to pasja.
7. Prowadzimy szkolenia dla lekarzy zainteresowanych naturalnymi sposobami diagnozowania i leczenia.
8. Przygotowujemy naszych pacjentów do walki z chorobami, pracujemy nad wspieraniem odporności organizmu, aby nasze kontakty ograniczały się do kontroli lub profilaktyki naszych podopiecznych.

Obecnie uważa się, że palenie tytoniu jest jednym z najpowszechniejszych antyzdrowotnych stylów życia współczesnego człowieka. Opinia taka jest podzialana już od wielu lat ze względu na potwierdzone medycznie zagrożenie zdrowia i życia wynikające z zawartych w palącym się tytoniu pierwiastków o silnym działaniu toksycznym, mutogennym, teratogennym i rakotwórczym.

1. Terapia antynikotynowa

Palenie zabija powoli, ale konsekwentnie. Często może bywać tak, że nałóg palenia papierosów, ze względu na regularne i długoletnie przyswajanie toksyn, staje się przyczyną degradacji wewnętrznej organizmu prowadzącej do rozwoju chorób cywilizacyjnych związanych niewydolnym układem odpornościowym. Będąc zgodnym z naszym holistycznym (całościowym) podejściem do zdrowia pacjenta, palenie tytoniu, poza znanym i już bardzo nagłośnionym wpływem rakotwórczym, systematycznie degraduje środowisko wewnętrzne organizmu, które przy już intensywnej pracy układu odpornościowego (walka z codziennymi infekcjami, zakwaszeniem, toksynami środowiskowymi), nie jest na tyle wydolny aby skutecznie reagować. Sięgając po kolejne papierosy należałoby również pamiętać o tym, że aktualny stan zdrowia i samopoczucia nie jest wynikiem naszego stylu życia w ostatnich tygodniach czy też nawet miesiącach. Na to składają się lata zaniechań prozdrowotnych, w czasie których nasz układ odpornościowy walczy z zagrożeniami, a gdy nie daje sobie rady, sygnalizuje to w najprzeróżniejszy sposób:

1. Pasożyty
2. Zakwaszenie
3. Toksyny środowiskowe
4. Alergie

Papierosy – problem społeczny

• 100.000 tysięcy ludzi każdego roku w Polsce przedwcześnie umiera na choroby spowodowane paleniem tytoniu.
• 10.000.000 Polaków pali regularnie 15- 20 sztuk papierosów dziennie.
• 5.000.000 spośród palących Polaków pali dłużej niż 20 lat.
• 500 nieletnich chłopców i dziewcząt w Polsce codziennie zaczyna palić
• 180.000 dzieci rocznie próbuje palenia.
• 10 sekund co taki czas na świecie umiera ktoś na chorobę wywołaną paleniem tytoniu.

Dym tytoniowy

W dymie z papierosów substancje znajdują się w dwóch frakcjach: gazowej oraz cząsteczkowej zawieszonej w wodzie tworzącej tzw. ciała smołowate. Niektóre z tych substancji mogą działać miejscowo np.w jamie ustnej czy drogach oddechowych, podczas gdy inne, bardziej niebezpieczne dla całego organizmu, po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka. Z czego wynika tak degradujące działanie dymu z papierosów na cały organizm? Mianowicie podstawową przyczyną jest chęć zapewnienia organizmowi ludzkiemu „przyjemnych” doznań. Sam tytoń uprawiany na plantacjach i spalany w papierosie nie byłby takim magnesem dla palacza. Dlatego też do surowca jakim jest tytoń dodaje się wiele aromatów oraz konserwantów, oczywiście o utajnionym przez koncerny tytoniowe składzie chemicznym (np. specjalne sole powodują, że papieros nieustannie się tli, amoniak poprzez zmianę pH uaktywnia biologicznie nikotynę, cukier i lukrecja poprawiają smak, gliceryna zachowuje świeżość tytoniu). Tak przygotowany do sprzedaży papieros dostarcza do organizmu ponad 4 tysiące różnych pierwiastków i związków chemicznych o toksycznym działaniu.

Wiodące składniki dymu tytoniowego

Nikotyna. Jest to alkaloid, który wywołuje biologiczne uzależnienie u osób mających z nim kontakt. Jej czas połowicznego rozpadu jest niewielki - w mózgu wynosi on ok. 5 minut. Nikotyna, po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka. W ośrodkowy układzie nerwowym - powoduje biologiczne uzależnienie od nikotyny (jej bardzo wysokie stężenie blokuje przewodzenie impulsów w układzie nerwowym). W układzie krążenia wpływa na - przyspieszenie czynności pracy serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi i skurcz naczyń obwodowych. W układzie oddechowym obserwujemy zwiększenie głębokości i częstości oddechów (np. dawki śmiertelne nikotynę porażają ośrodek oddechowy w rdzeniu przedłużonym). W układzie pokarmowym - małe dawki nikotynę pobudzają perystaltykę jelit a wyższe opóźniają perystaltykę powodując zwolnienie opróżniania żołądka, co przedłuża uczucie sytości po jedzeniu.

Substancje smołowate (rakotwórcze). One podrażniają tkankę płuc i mogą prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych, które stymulują rozwój nowotworów. Dym tytoniowy inicjuje oraz pobudza rozwój nowotworów, zawiera on około 60 substancji rakotwórczych lub współrakotwórczych, które znajdują się zarówno w głównym strumieniu dymu jak i bocznym nierzadko w większym stężeniu, na który narażone są osoby niepalące. Do najważniejszych należą:

• chlorek winylu.
• estry kwasów tłuszczowych;
• metale ciężkie;
• nitrozaminy (np. N-nitrozonornikotyna);
• pierwiastki promieniotwórcze (np. kadm, polon);
• węglowodory aromatyczne (np. benzopiren);

Substancje drażniące. Są to substancje, które działają głównie w drogach oddechowych i w skład ich wchodzą:

• związki stymulujące wydzielanie śluzu - nadmiar śluzu może być przyczyną częściowego lub całkowitego zamknięcia oskrzeli.
• związki upośledzające ruch rzęsek w drogach oddechowych - zaburzają one funkcję samooczyszczającą oskrzeli i płuc doprowadzając do częstych infekcji;
• związki zwężające oskrzela i powodujące kaszel

Tlenek węgla. Stanowi od 1 - 5% wdychanego gazu i jest wynikiem niecałkowitego spalania dymu tytoniowego. Gaz ten około 200 razy łatwiej wiąże się z hemoglobiną tworząc karboksyhemoglobinę, która nie przenosi tlenu obniżając w ten sposób stężenie hemoglobiny nawet o 15%. Tlenek węgla powoduje zmniejszenie tolerancji wysiłku, wzrost agregacji płytek krwi, co może być związane z rozwojem miażdżycy, zmniejszenie wagi ciała dzieci matek palących. Tlenek węgla inaczej nazywany czadem jest nam znakomicie znany z codziennego życia jako „cichy zabójca” powstający ze spalania np. węgla z niedostateczną ilością tlenu. [Toksyczne działanie tlenku węgla wynika z jego większego od tlenu (250–300 razy) powinowactwa do hemoglobiny, zawartej w ertrocytach krwi. Tworzy on połączenie zwane karboksyhemoglobiną (CO + Hb → COHb), które jest trwalsze niż służąca do transportu tlenu z płuc do tkanek oksyhemoglobina (połączenie tlenu z hemoglobiną). Dochodzi więc do niedotlenienia tkanek, co w wielu przypadkach prowadzi do śmierci. Już wdychanie powietrza ze stężeniem 0,16% objętościowego CO, powoduje po dwóch godzinach zgon. O ile przy większych stężeniach (pow. 0,32%) pierwszymi objawami zatrucia jest silny ból głowy i wymioty, to mniejsze stężenia powodują przy względnie krótkim wdychaniu jedynie słaby ból głowy i zapadanie w śpiączkę, jednak i te stężenia powodują po dłuższym kontakcie śmierć Wikipedia]

Płaszczyzny uzależnienia od papierosów

Palenie papierosów jest nałogiem uzależniającym na trzech różnych poziomach: fizjologii (od nikotyny – która po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka), nawyków (czynności rąk przy paleniu, palenie przy alkoholu czy kawie, palenie podczas rozmowy, dla towarzystwa, przed czy po jedzeniu, w kawiarni itp.) i emocji (jak każda używka, palenie papierosów, sięganie to rodzaj „wsparcia” emocjonalnego). Ze względu na tak zróżnicowany charakter uzależniania tak trudno odzwyczaić się od palenia. We współczesnym społeczeństwie, może to jest konsekwencja udanych wieloletnich kampanii reklamowych, papierosy sprawiają wrażenie niewinnej rozrywki, bardziej akceptowanej społecznie niż alkohol. Palenie papierosów daje fałszywe poczucie rozluźnienia. W rzeczywistości, na płaszczyźnie ogólnoustrojowej powoduje stres organizmu, przyspieszając akcję serc i wzrost ciśnienia.

Choroby spowodowane paleniem

Powikłania zdrowotne wynikające z palenia papierosów można pogrupować w trzy podstawowe typy schorzeń: nowotwory, choroba wieńcowa serca i niewydolność płuc.

Jakich chorób można spodziewać się, gdy pali się papierosy? Rak płuc, nerki, trzustki; rak wargi, języka, jamy ustnej, przełyku i krtani; rak pęcherza moczowego; choroba niedokrwienna serca, zawał serca, przewlekłe zapalenie oskrzeli, gruźlica układu oddechowego – zwiększone narażenie na zakażenie, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń, udar mózgu, wrzody żołądka oraz dwunastnicy, przepukliny jelitowe, impotencja, upośledzenie płodności, i wiele innych. Niektórym warto poświecić więcej uwagi.

Nowotwory jamy ustnej, gardła, przełyku, krtani - 20-krotnie większa częstotliwość występowania niż u osób, które nie palą i nie przebywają w środowisku osób palących. Średnio 30% wszystkich nowotworów okolicy szyi jest powiązana z paleniem tytoniu. Nikotyna jest przyczyną ponad 3/4 przypadków raka płuc. Niestety, ze względu na wnikanie toksyn i związków chemicznych do układu krążenia, nowotwór może się rozwinąć poprzez nakładanie się wielu czynników rakotwórczych.

Choroba wieńcowa serca - nikotyna przyłącza się do receptorów nikotynowych i wywołuje podwyższenie ciśnienia krwi, przyspieszoną akcję serca oraz większe obciążenie pracy serca. Prowadzi to do zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy, a u niektórych osób może wywołać zawał serca.

Dym tytoniowy uszkadza ściany naczyń, przyśpieszając rozwój miażdżycy – a to niesie ze sobą choroby krążenia mózgu, nóg, serca itd.

Dym tytoniowy powoduje metaplazję nabłonka w oskrzelach (proces zmiany nabłonka rzęskowego, mogącego oczyszczać płuca z zanieczyszczeń, na płaski – ten nie ma rzęsek i wszystkie zanieczyszczenia zostają w płucach). Powoduje to przewlekłe obturacyjne choroby płuc, zwiększenie podatności na zakażenia.

U kobiet ciężarnych, dym z papierosa przenikając przez łożysko może być przyczyną zespołu nagłej śmierci noworodka. Kobiety palące mogą również stać się zupełnie bezpłodne. Największym ryzykiem obarczone są kobiety palące 20 lub więcej papierosów dziennie oraz kobiety zaczynające palić przed 18 rokiem życia.

Palenie papierosów ma destrukcyjny wpływ na układ ruchu. Osłabia proces formowania się nowych kości. Nałogowe palaczki są w grupie wysokiego ryzyka osteoporozy, a także mają duże ryzyko zachorowania na reumatyzm. Palacze są również znacznie narażeni na choroby degeneracyjne oraz urazy kręgosłupa.

Palenie papierosów zwiększa wydzielanie soku żołądkowego, redukuje prostaglandyny (mają one ochronny wpływ na błonę śluzową żołądka)i obniża przepływ krwi przez błonę śluzową, co może doprowadzić do powstawania wrzodów. Takie zmiany metabolizmu powodują spowolnienie procesów gojenia się wrzodów.

Związki chemiczne znajdujące się w papierosach oddziaływają na hormony tarczycy, prowadząc do destabilizacji hormonalnej.

Intensywni palacze mogą cierpieć na kataraktę i są dwukrotnie bardziej narażeni na schorzenia plamki, niż niepalący ludzie.

Dzieci zmuszane do wdychania dymu tytoniowego częściej zapadają na choroby infekcyjne układu oddechowego (zapalenia płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych). Poza tym palenie tytoniu przez rodziców w istotny sposób zwiększa ryzyko wystąpienia astmy oskrzelowej u dziecka, a także przewlekłego zapalenia ucha środkowego, które jest główną przyczyną głuchoty w wieku dziecięcym.

Palenie tytoniu pogarsza wygląd skóry. Wcześniej występują zmarszczki, opóźnia się gojenie ran, palenie zaostrza stan wielu schorzeń skóry (np. trądzika oraz łuszczycy). Dermatolodzy mówią o „tytoniowej twarzy” - łatwej do rozpoznania już na pierwszy rzut oka.

Palenie papierosów będzie zawsze przeszkodą w osiągnięciu ładnego wyglądu. Zęby przebarwione plamami nikotyny, pokryte kamieniem, palce żółte, oddech nieświeży.

Bierne palenie, czyli wdychanie dymu tytoniowego z papierosa palonego przez inną osobę w tym samym pomieszczeniu (np. męża, ojca, matkę) jest równie niebezpieczne. Boczny strumień dymu tytoniowego zawiera 35 razy więcej dwutlenku węgla i 4 razy więcej nikotyny niż dym wdychany przez aktywnych palaczy. Specjaliści odnotowują wiele przypadków zachorowań na choroby odtytoniowe wśród osób, które nigdy nie paliły tytoniu. Wdychanie dymu wydychanego przez palaczy, zwiększa ryzyko wystąpienia raka płuc i chorób serca (np. choroby niedokrwiennej serca) u osób niepalących., zawiera także wiele substancji alergizujących, powodujących łzawienie oczu, podrażnienie błony śluzowej nosa, kaszel, nawracające zakażenia układu oddechowego, a także uczulenia i w konsekwencji astmę. Bierne palenie niesie więc za sobą identyczne skutki zdrowotne, co aktywne palenie papierosów. Dlatego warto dbać o to by inni nie palili w otoczeniu niepalących i nie narażali ich zdrowia.

Warto rzucić palenie

Po rzuceniu palenia to poprawa kondycji fizycznej, brak kaszlu porannego, rzadziej zdarzają się infekcje dróg oddechowych. Odsuwa się od siebie widmo wielu chorób, które są następstwem palenia tytoniu.

Nie ma „bezpiecznej” liczby wypalanych papierosów. Nie wolno pocieszać się tym, że pali się mniej niż kiedyś. Palenie nawet 5 papierosów dziennie wiąże się ze wzrostem ryzyka wystąpienia powikłań nadciśnienia tętniczego, wzrostem obciążenia serca pracą.

Ze względu na trzy różnorodne płaszczyzny uzależnienia w rzucaniu palenia najważniejsza jest motywacja; chęć rzucenia palenia. Trzeba zdawać sobie sprawę z konsekwencji palenia. Nie należy zrażać się, jeżeli nie uda się rzucić palenia za pierwszym razem. Liczy się efekt ostateczny. Większość byłych palaczy rzuciło palenie dopiero za którąś próbą. Trzeba wyciągnąć wnioski z nieudanych prób.

Jak to zrobić?

Najważniejsza jest motywacja: „ja chcę rzucić palenie!” Najlepiej już na wstępie uświadomić sobie, że nie jest to łatwa decyzja, ale przy odpowiednim zaangażowaniu jest możliwy sukces. Nie wolno zrażać się chwilowym niepowodzeniem (zapaleniem papierosa), nie wolno rezygnować i poddawać się. Należy wiedzieć, że większość palaczy skutecznie przestała palić dopiero po kilku próbach.

Określenie, w jakich sytuacjach sięga się po papierosy pozwoli unikać ich. Gdy przychodzi ochota na papierosa dobre mogą okazać się ruch na świeżym powietrzu, ćwiczenia odprężające, sięganie po owoc lub warzywo, po gumę do żucia.

Kolejnym krokiem na drodze do rzucenia palenia jest określenie powodów tej decyzji. Ważne jest umotywowanie rzucenia palenia (własne zdrowie i zdrowie rodziny, ekonomiczne koszty palenia – co można kupić za te pieniądze, czy palenie tytoniu nie sprawia przykrości bliskim osobom, nieprzyjemny zapach ubrań, widok pożółkłych palców). Można porozmawiać z rodziną, powiadomić bliskich o decyzji – ich pomoc może być ważna (wsparcie, nieczęstowanie papierosami).

Sposobów na rzucenie palenia papierosów może być wiele jednak zawsze należy pamiętać o tym, że to uzależnienie działa na wspomnianych wcześniej trzech różnych płaszczyznach. W naszym Centrum Medycyny Holistycznej dajemy sobie sprawę z tego i zanim pacjent zostanie zakwalifikowany do serii terapii antynikotynowych przechodzi pełną procedurę wizyty lekarskiej celem zdiagnozowania problemu i aktualnego stanu zdrowia tak aby rzucenie palenia miało trwały i nieodwracalny charakter. Rzucenie palenia to pierwszy punkt w wyeliminowaniu nałogu z pacjenta. Dalsze zalecenia i terapie będą wiązały się z wyeliminowaniem z organizmu niekorzystnych toksyn i związków chemicznych, które ciażą na zdrowiu pacjenta.

Toksyny są trującymi substancjami, które znajdują się w otoczeniu człowieka: w wodzie, powietrzu, glebie, żywności, oraz wnikają do, jego organizmu przez płuca, układ pokarmowy i skórę. Dodatkowo toksyny są produkowane w organizmie przez długotrwały stres i przez zadomowione w układzie pokarmowym pasożyty. Gromadzące się toksyny to trucizny, które zaśmiecają organizm i w sytuacji nadmiernego przeciążenia mogą poważnie zaburzać jego funkcjonowanie. Obecnie można je uznać za jedno z poważniejszych zagrożeni dla ludzkiego organizmu.

Toksyny można podzielić na kilka grup:

• chemiczne: metale ciężkie, pozostałości po antybiotykach, szczepionkach, lekach, kosmetykach, środkach czystości, konserwantach, polepszaczach smaku i hormonach z żywności
• mikrobiologiczne: grzyby, bakterie, wirusy
• toksyny jako efekt pasożytów, które zadamawiają się w układzie pokarmowym i narządach wewnętrznych
• toksyny popromienne wywołane nie tylko poprzez kontakt z pierwiastkami promieniotwórczymi (np. Czarnobyl), ale również ze związkami używanymi w badaniach medycznych
• toksyny psychiczne, wywołane długotrwałym stresem

Objawy przeciążenia organizmu toksynami środowiskowymi:

Toksyn wnikają do organizmu codziennie i systematycznie. Obecność niewielkich ilości toksyn w tkankach organizmu jest zupełnie normalna: sprawne narządy wydalnicze, których zadaniem jest oczyszczanie organizmu z toksyn, odfiltrowują i usuwają je na bieżąco przez układ oddechowy, układ pokarmowy, skórę i układ moczowy. Proces ten trwa aż do momentu gdy układ wydalniczy staje się niewydolny lub przeciążony. Wtedy pojawia się choroba. Okres przed chorobą, w którym organizm nie radzi sobie z eliminacją i buforowaniem nadmiaru toksyn, można rozpoznać poprzez wysyłane sygnały. Mianowicie:

O charakterze ogólnoustrojowym:

• chroniczne zaparcia
• nadwaga
• obniżenie sprawności fizycznej i psychicznej
• ogólne przemęczenie
• pogorszenie trawienia
• silne łaknienie
• sterczący brzuch
• wzdęcia i gazy
• wzrost tkanki tłuszczowej
• zaburzenie koncentracji
• złe samopoczucie

O charakterze miejscowym:

• nalot na języku
• zły stan włosów i paznokci
• egzema
• bóle głowy
• choroby skóry
• nieprzyjemny zapach ciała

O charakterze chorobowym:

• częste przeziębienia
• uczulenie na żywność
• częste zmęczenie i niski poziom energii
• drażliwość, zmienność nastrojów

Niewydolny układ pokarmowy:

• • pasożyty w kale
• • zespół jelita drażliwego (IBS)
• • metaliczny smak w ustach
• • hemoroidy
• • zakażenie Candida

Większość chorób układu nerwowego oraz nowotworów rozwija się pod wpływem toksycznych związków obecnych w środowisku i wnikających do organizmu człowieka.

DETOKSYKACJA

Detoksykacja jest wymuszonym oczyszczaniem organizmu z toksyn. Systematyczne przeprowadzanie tego procesu jest doskonałą profilaktyką przed chorobami cywilizacyjnymi oraz podstawą do zdrowego życia. Organizm ze względu na swoją specyfikę funkcjonowania posiada swoje wewnętrzne mechanizmy prowadzące do samooczyszczania. Jednak ich funkcjonowanie i wydolność genetycznie nie jest zaprojektowana na tak duże obciążenia toksynami na jakie aktualnie jest narażony organizm człowieka (według Międzynarodowego Centrum Rejestracji Chemikaliów -Chemical Abstracts Service- istnieje ponad 13 mln różnych wyprodukowanych przez przemysł syntetycznych substancji chemicznych, z tego ponad 100 tys. to substancje, przed którymi nie jesteśmy w stanie się obronić; aż 90% toksyn przedostaje się do organizmu człowieka)

Zaniechanie wymuszonego oczyszczania – detoksykacji prowadzi do stopniowego (odbywające się latami) gromadzenia się toksyn na różnych poziomach:

• w pojedynczej komórce (komórki odpornościowe)
• w organach (płuco ,serce,)
• w tkance (mięśniowa, tłuszczowa)
• w układzie (oddechowy , trawienny)

Zaburzenia w organiźmie nie są spowodowane obecnością tylko jednej toksyny, a dolegliwości mogą ujawnić się dopiero po długim czasie ich działania.

Samoistne oczyszczanie organizmu jest realizowane przez np. układ oddechowy, moczowy, jelita, skórę. Poza tym każda komórka posiada własny system oczyszczający. Jednak procesy samooczyszczania mogą efektywnie funkcjonować tylko przy pewnym (charakterystycznym dla każdej osoby), poziomie toksyn. Powyżej niego następują zakłócenia w prawidłowej funkcji danego układu oczyszczającego, a tym samym następuje coraz większa akumulacja toksyn. To prowadzi do coraz większego zakłócenia równowagi (homeostazy) całego organizmu.

Higiena i detoksykacja narządów i układów naszego ciała jest jeszcze mało popularna.

Choroba to końcowy efekt gromadzenia toksyn, które obciążają organy każdego człowieka. Ich poziom możemy podzielić na etapy:

1) Zaawansowane stadium zatrucia organizmu to osłabienie działania organów:

• alergie
• egzemy
• migreny
• problemy ginekologiczne
• przewlekłe zapalenie dróg moczowych
• wrzody żołądka
• wiele innych

2) Degeneracja organów

• cukrzyca
• marskość wątroby
• niewydolność nerek
• udar
• zawał mięśnia sercowego
• wiele innych

3) Zniszczenie tkanek

• nowotwory

Diagnostyka toksyn środowiskowych i ich usuwanie z organizmu

W naszym Centrum Medycyny Holistycznej zalecamy regularne przeprowadzanie terapii oczyszczających z toksyn środowiskowych. Ze względu na nasze holistyczne podejście do leczenia możemy polecić terapię detoksykacyjną aparatem medycznym biorezonansowym MORA SUPER. Terapia ta jako podstawowe zadanie ma doprowadzić do naturalnego oczyszczenia się organizmu z toksyn i usprawnienia i wzmocnią naturalnych mechanizmów detoksykacyjnych. Dodatkowym celem jest wsparcie funkcjonowanie narządów wydalniczych i wydzielniczych oraz przekształcenie skumulowanych w ustroju toksyny w związki możliwe do wydalenia.

Testy w kierunku stwierdzenia przeciążenia organizmu toksynami środowiskowymi również są przeprowadzane przy pomocy biorezonansowego aparatu MORA SUPER

Równowaga kwasowo-zasadowa jest podstawowym czynnikiem prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych w organiźmie. Jest to stan, w którym płyny między-komórkowe i wewnątrzkomórkowe zapewniają ściśle określony balans dynamiczny między kwasami a zasadami we krwi i tkankach, warunkując odpowiednie pH. Optymalnym zakres pH krwi naszego organizmu, dla większości procesów przemiany materii, wynosi 7,35-7,45.

Aby organizm utrzymywał stałe pH krwi wymagane jest sprawne funkcjonowanie mechanizmów regulacyjnych, do których zalicza się: krążenie, trawienie, wytwarzanie hormonów, wydalanie nadmiaru dwutlenku węgla przez płuca oraz wydalanie kwasów lub zasad przez nerki. Sprawność tych mechanizmów zależy od wydolność narządów, oraz dostępności w pożywieniu składników mineralnych o oddziaływaniu zasadowym: magnez, wapń, i potas. Ich źródłem powinny być przede wszystkim warzywa i owoce. Stanowią one rezerwę alkaliczną.

Zachwianie równowagi kwasowo-zasadowej to skutek pojawienia się kwaśnych pozostałości przemiany materii, z których neutralizowaniem i wydalaniem organizm sobie nie radzi. Ze względu na to, że wiele produktów przemiany materii to kwasy, to nawet w warunkach fizjologicznych istnieje raczej tendencja do zakwaszania organizmu. Waga zakwaszenia dla ustroju jest duża gdyż już nawet niewielkie odchylenia od normy powodują poważne zaburzenia w procesach przemiany materii. Mianowicie otwierają drogę różnego rodzaju zarazkom, bakteriom i wirusom, sprzyjają fermentacji pokarmu, powstawaniu drożdży, grzybów i pleśni, które żywią się naszym pożywieniem. Kwasy powodują starzenie się tkanek, zmarszczki, bóle i opuchnięcia, gdy organizm zatrzymuje wodę, aby je rozcieńczyć i zapobiec zniszczeniom. Komórki rakowe szybko rozwijają się w kwaśnym środowisku, podczas gdy zdrowe komórki giną. Zakwaszenie sprzyjają rozwojowi poważnych chorób takich jak: nadciśnienie, miażdżyca, cukrzyca, osteoporoza, nowotwory, zmiany zwyrodnieniowe stawów, nadwaga, a także może być przyczyną wielu dolegliwości: ogólnego zmęczenia, braku koncentracji, zaburzeń snu, napięć nerwowych, depresji, częstych infekcji, zaparć, łamliwości paznokci i wypadania włosów.. Szacuje się, że w Europie nawet ponad 85% ludności cierpi z powodu zakwaszenia organizmu.

Objawy zakwaszenia

Zakwaszenie ma swój udział w niemal wszystkich chorobach przewlekłych - albo wyzwalając objawy, albo będąc efektem uszkodzenia komórek. Poniżej wymienione są główne choroby i objawy spowodowane nadmiarem kwasów w organizmie.

1. Przewód pokarmowy

Ostre lub przewlekłe stany zapalne błony śluzowej żołądka, grzybica jelit, zaparcia, problemy trawienne gorycz lub kwas w ustach, obłożony język, uczucie pełności, wzdęcia, schorzenia pęcherzyka żółciowego.

2. Mięśnie – stawy

Dna moczanowa (kwas moczowy), bóle mięśni (kwas mlekowy), uszkodzenia dysków międzykręgowych, ostre i przewlekłe bóle kręgosłupa, osteoporoza, zapalenie stawów, reumatyzm.

3. Skóra - włosy – zęby

Wypadanie włosów, kruche paznokcie, próchnica, parodontoza, sucha skóra, neurodermitis, zakażenia grzybicze, trądzik u nastolatków i dorosłych, problemy z cerą, cellulitis.

4. Układ metaboliczny

Nadwaga, napady wilczego głodu, nagły głód słodyczy, cukrzyca, kamienie nerkowe, podwyższony poziom cholesterolu.

5. Układ sercowo-naczyniowy

Nadciśnienie, przedwczesne zwapnienie, choroby naczyń krwionośnych, nieprawidłowe ukrwienie rąk i nóg, zawroty głowy, migreny, zawał serca.

6. Cały organizm

Chroniczne bóle, depresja, bóle głowy i migreny, zaburzenia snu, problemy z koncentracją, zmniejszona wydolność organizmu, ogólne złe samopoczucie, niezdolność do radzenia sobie ze stresem, obniżenie popędu płciowego, przetrenowanie u sportowców, szybkie męczenie się, osłabienia bariery immunologicznej organizmu.

Drogi prowadzące do zakwaszenia

W organizmie reakcje chemiczne i biologiczne zachodzą głównie w środowisku wodnym. W wodzie są rozpuszczone składniki odżywcze i elektrolity, podstawowy budulec przemiany materii. Płyny międzykomórkowe i wewnątrzkomórkowe zapewniają ściśle określoną równowagę dynamiczną między kwasami a zasadami. Jest to warunek wstępny prawidłowego funkcjonowania organów.

W tabeli poniżej przedstawione są prawidłowe wartości pH niektórych płynów ustrojowych.

Borelioza podstawowe informacje

Borelioza jest niebezpieczną chorobą zakaźną wywoływana przez bakterie boreliozy pochodzenia zwierzęcego, które przechodzą ze zwierząt na człowieka. Źródłem tych bakterii są przede wszystkim kleszcze, ale również mogą nim być komary, muchy, pchły oraz wszy.

Borelioza może występować w organizmie człowieka w formach takich jak: krętka, postać owalna bez ściany komórkowej, cysta, spora. Każda z tych form ma możliwość transformacji w inną oraz cechuje się odmienną odpornością na antybiotyki.

Borelioza funkcjonuje w organizmie na poziomie wewnątrzkomórkowym, a także przekracza granicę krew a mózg, co jest problemem w jej leczeniu, ponieważ nie każdy lek ma umiejętność przekraczanie tej bariery. Borelioza zagnieżdża się najczęściej w tkance łącznej, mięśniach oraz tkance nerwowej.

Ze względu na występowanie kleszczy najbardziej zagrożonymi obszarami w Polsce są tereny na wschodzie kraju oraz Mazury, Podlasie i Opolszczyzna. Czasem wzmożonych zachorowań jest okres od końca maja do października- szacuje się ponad 80% zachorowań. Borelioza w pełnym stadium przebiega na trzech etapach. W początkowym stadium zmian skórnych jest jeszcze do opanowania. Borelioza staje się niebezpieczna, wtedy gdy nie zostanie zdiagnozowana na tym właśnie etapie rozwoju.

Borelioza objawy

Borelioza występuje w organizmie człowieka w trzech etapach rozwoju. Organizm z boreliozą daje różnego rodzaju objawy, często bardzo powszechnie znane, które niestety nie są od razu kojarzone z tą chorobą.

Pierwszy etap boreliozy nazywamy etapem infekcji zlokalizowanej, która charakteryzuje się pojawieniem się na skórze zmiany tzw. rumienia wędrującego. Rumień związany z boreliozą występuje w miejscu ukąszenia kleszcza (lub innego zainfekowanego owada). Pojawia się on po nawet kilku tygodniach co dodatkowo komplikuje i opóźnia możliwość szybkiej i prawidłowej diagnozy. Rumień wywołany infekcją boreliozy jest charakterystyczny, gdyż dookoła ukąszonego miejsca pojawia się zaczerwienienie promieniste. Miejsce samego ugryzienie, czyli środek rumienia jest jaśniejszy. Zdarza się, że rumień nie towarzyszy wszystkim przypadkom boreliozy. Czasami zamiast niego występuje naciek limfocytarny, który swoim wyglądem przypomina małą bańkę wypełnioną płynem z Boreliami

Drugi etap boreliozy to już infekcja rozproszona, która charakteryzuje się znacznie cięższymi objawami. Bakterie atakują tkankę łączną i pojawiają się problemy stawowe, objawy podrażnienia, czy nawet zapalenia opon mózgowych oraz nerwów obwodowych. Możliwe jest także zapalenie mięśnia sercowego. Charakterystycznym objawem na początku tego etapu jest ciągłe zmęczenie, które nie znika nawet po dłuższym odpoczynku.

Trzeci etap boreliozy to infekcja przewlekła. Zainfekowany boreliozą organizmu jest już w poważnie złym stanie. Do ważniejszych objawów należą: niedowład oraz porażenie nerwów obwodowych. Przy lżejszej odmianie borelioza objawia się zaburzeniami czucia, bólami mięśniowo-stawowymi, a także zaburzeniami psychicznymi (konsekwencja wydzielania neurotoksyny przez bakterie boreliozy).

Borelioza - diagnostyka i badania

Rozpoznanie boreliozy nie jest łatwym zadaniem, nawet dla specjalistów. Jest to najłatwiejsze na pierwszym etapie objawów, czyli wtedy kiedy widać charakterystyczny rumień po ukąszeniu. Jednak większość chorych z przewlekłą boreliozą twierdzi, że nie wie kiedy doszło do ukąszenia, ani nie zauważyło u siebie żadnej zmiany na skórze. Wtedy też morfologia krwi nie pokarze znaczących zmian, dlatego dla osób, które regularnie poddają się badaniom, borelioza jest raczej niewykrywalna. Innymi sposobami wykrycia boreliozy są testy Elisa oraz Western-blot. Nie dadzą one 100% pewności ze względu na swoje ograniczenia. Znacznie pewniejsza jest metoda zwana PCR. Niestety w Polsce istniej bardzo mało ośrodków lekarskich, które umożliwiają to badanie. Badanie laboratoryjne na obecność bakterii borrelia jest możliwe dopiero po około miesiącu

Najszybciej po ugryzieniu (już w następnych dniach) wynik dodatni zakażenia boreliozą jest w stanie ujawnić test biorezonansowy na obecność bakterii borrelia (np. przeprowadzany aparatem medycznym MORA SUPER więcej…)

Kiedy borelioza jest już w drugim stadium etapowym, leczenie może trwać nawet lata. Bakterie zainfekowały już wiele narządów i dodatkowo zmieniły swoją postać do formy cysty lub spory, czyli bardziej trwałych postaci tej bakterii. W takim przypadku należy przyjmować także dodatkowe leki rozbijające cysty i spory. Kiedy leki te działają i cysty ulegają rozpadowi, zauważa się spadek siły i energii organizmu.

Ważną sprawą w walce z boreliozą jest dodatkowe wspieranie organizmu oraz zwiększanie odporności dla pozbycia się bakterii. Możemy wspomagać organizm odpowiednią dietą bogatą w cynk, kwas foliowy, magnez, jod oraz witaminy A, B, B12, C, D3, E.

Borelioza leczenie tradycyjne i niekonwencjonalne

Tradycyjnie leczenie choroby spowodowanej infekcją boreliozy, na pierwszym i drugim etapie, odbywa się w okresie od kilku tygodni do nawet kilku miesięc. Jest to czas terapii antybiotykami, w której skutki uboczne tych leków bardzo często zniechęcają zainfekowanych pacjentów do ich zażywania. Przez wyniszczenie organizmu terapią antybiotykami leczenie jest przerywane i dany antybiotyk jest zastępowany innym. Niestety cała kuracja - terapia musi trwać nieprzerwanie gdyż inaczej nie będzie skuteczna. Bardzo częstym błędem w leczeniu antybiotykami jest odstawienie leków po czasowym ustaniu objawów choroby.

Procedury farmakologicznego leczenia boreliozy w Polsce są ubogie i dość przestarzałe (zwykle tylko doksycyklina). W związku z tym dochodzi do powstania lekoopornej boreliozy, która potem dożywotnio dokucza pacjentom. Często, ze względu na zbyt późna diagnozę boreliozy, antybiotyk jest podawany zbyt późno. Największe szanse na całkowite wyeliminowanie bakterii borrelia są zaraz po ugryzieniu i to przy zastosowaniu skojarzonego leczenia kilkoma antybiotykami łącznie. Znane są także przypadki podawania doksycykliny przez wiele miesięcy, a nawet 2 lata, w wyniku czego dochodzi do istotnych spustoszeń organizmu pacjenta (grzybice, dysfunkcja wątroby, upośledzenie układu odporności), a borelioza nadal nie jest zlikwidowana.

Metoda niekonwencjonalna

Niekonwencjonalne leczenie choroby spowodowanej infekcją boreliozy przeprowadza się metodą biorezonansową bez żadnych leków. Biorezonans oprócz precyzyjnego zdiagnozowania obecności boreliozy, umożliwia wyeliminowanie bakterii z organizmu poprzez serię zabiegów biorezonansowych (zwykle 5-6 zabiegów po ok 30-40min każdy). W trakcie zabiegów do pacjenta są podawane elektromagnetyczne drgania biorezonansowe, na które są podatne bakterie boreliozy przenoszone przez kleszcze i inne owady. Biorezonans uszkadza i niszczy te bakterie, które następnie są sukcesywnie usuwane z organizmu. Jest to jedyna dostępna metoda pozbycia się lekoopornej boreliozy, w sytuacji kiedy medycyna konwencjonalna nie może sobie poradzić, a choroba jest nieskutecznie leczona i nawraca po kilku miesiącach od kolejnej. antybiotykoterapii. Biorezonans nie jest do końca tożsamy z metodami medycznymi. W biorezonansowej metodzie dochodzi do fizycznej eliminacji bakterii, a nie medycznej likwidacji przeciwciał już w trakcie zabiegów. W związku z tym nie jest zalecane aby zaraz po zakończonej terapii dokonywać badań medycznych w kierunku boreliozy, gdyż przeciwciała będą jeszcze obecne przez wiele tygodnia nawet miesięcy.

Czym są pasożyty?

Pasożyt jest organizmem żyjącym kosztem innego organizmu, którym może być każdy z nas lub nasze zwierzęta. Pasożyt żyje wewnątrz naszego ciała, korzysta z energii dostarczanej wraz z pożywieniem a także odżywia się komórkami ciała swojego żywiciela.

Drogi zarażenia pasożytami – jak unikać pasożytów

Statystyka pokazuje, że 70-80% osób może ulec zarażeniu pasożytami. Pierwsze takie ryzyko pojawia się, gdy jeszcze jako dzieci bawimy się w piaskownic i wkładamy np. brudne rączki do ust.

Podstawowymi i najpowszechniejszymi drogami zarażenia są: niedomyte warzywa i owoce, niedogotowane mięso lub futro naszego domowego zwierzątka, którego nie odrobaczamy (np. psie i krowie wszy przenoszą jaja glist, zwierzęta rozgryzają je, połykają i przez swój oddech, kichanie rozsiewają). Duże ilości pasożytów występują w produktach wieprzowych np.: boczek, szynka, wędliny, a nawet rybach (tasiemiec wieprzowy dostaje się do organizmu ludzkiego poprzez spożywanie zarażonej wędzonej szynki, kiełbasy czy niedogotowanej wieprzowin; larwy tasiemca rozwijają się w mięśniach, w mięśniu sercowym, mózgu, oczach, atakując te organy trującymi produktami ubocznymi). Pasożyty do organizmu dostają się również przez wypiciezarażonej wody, z ukąszeniem owadów, a nawet przez powietrze, gdzie kurz, pył są nośnikiem jaj pasożytów. Często do zarażenia dochodzi przy kąpieli w zbiornikach wodnych i basenach .Można zarazić się przez brudne ręce, nie tylko swoje ale również kucharzy, sprzedawców, urzędników. Jaja pasożytów przenoszone są na pieniądzach, na uchwytach w środkach komunikacji miejskiej.

Miejsca, w których zasiedlają się pasożyty

Ludzki organizm może być miejscem przebywania około 100 różnych rodzajów pasożytów poczynając od tych w mikroskopijnych rozmiarach jak wirusy i bakterie aż po wielometrowej długości tasiemce. Zazwyczaj jelito grube jest wskazywane jako typowe miejsce zasiedlane przez obce dla naszego ciała organizmy. Pasożyty różnych rozmiarów doskonale czują się w środowisku starego, fermentującego, gnijącego i zalegającego kału. Jest to jednak tylko jedno z wielu miejsc zasiedlanych przez te organizmy.

Pasożyty wyniszczające naszą odporność, produkujące toksyny, powodujące ból, mogą być obecne także: w płucach, wątrobie, mięśniach, stawach, mózgu, przełyku, we krwi, na skórze, w tkance łącznej, a nawet w oczach, nosie i uszach.

Typowe symptomy obecności pasożytów w organizmie

Najczęściej wymieniane:

• alergie
• anemia
• biegunka czyli rozwolnienie
• bóle głowy
• bóle mięśni i stawów
• Bruxyzm czyli zgrzytanie zębami
• chroniczne przemęczenie nawet przy wystarczającej ilości snu
• częste przeziębienia
• gazy i wzdęcia
• nerwowość
• nieuzasadniona drażliwość i nerwowość
• obniżona odporność organizmu
• obstrukcje czyli zaparcie
• pękanie pięt
• problemy skórne
• problemy skórne
• rozdwajanie, łamanie paznokci
• różnorodne zaburzenia układu odpornościowego
• różnorodne znamiona skórne
• syndrom jelita drażliwego
• wrzody
• zaburzenia snu
• zmarszczki na twarzy
• zwiększona ilość zmian barwikowych, piegów

Inne objawy mogące świadczyć o zasiedleniu się pasożytów w organizmie:

• migreny
• nadmierne chudnięcie mimo zrównoważonej diety
• nadmierne tycie wynikające z niezaspokojonego głodu
• nieprzyjemny smak i zapach w ustach
• trądzik

Choroby, przy których mogą współistnieć pasożyty:

• astma
• choroby serca
• cukrzyca
• epilepsja
• nowotwory

Sposoby diagnozowania pasożytów

Najczęściej obecność pasożytów w organizmie stwierdza się:

1. badaniem kału.- gdy laborant zauważy jaja pod mikroskopem i kał będzie pobrany w czasie składania jaj; jeśli badane jest kilka próbek kału w różnym czasie, to też możemy nie mieć pozytywnego rezultatu badania (wiarygodność na poziomie do 20%)
2. metodą serologiczną - gdy w badaniu krwi stwierdza się poziom przeciwciał przeciw robakom; ta metoda daje efekty tylko w późnych stadiach choroby (wiarygodność na poziomie 55-60%)

W ostatnich latach w Polsce (za sprawą doświadczeń zdobywanych z innych krajów) dynamicznie zdobywa popularność metoda „mieszana” diagnozowania pasożytów. Przy pomocy urządzeń elektronicznych bezinwazyjnie przeprowadzana jest diagnostyka, która dzięki szerokiemu spektrum testów, wskazuje czy w badanym organizmie są zasiedlone pasożyty. Pozytywny wynik diagnozy (badania) można potwierdzić jedną z diagnoz laboratoryjnych.Oczywiście należy brać pod uwagę objawy zewnętrzne, obserwować kał, co przecież jest możliwe na co dzień.

Metody usuwania pasożytów z organizmu

• Terapia MORA
• Hydrocolonoterapia jelita grubego i oczyszczanie organów wewnętrznych, pozwalają usunąć osłabione kuracją osobniki bądź ich martwe ciała.

Samopoczucie w trakcie kuracji oczyszczającej?

W trakcie trwania kuracji może pogorszyć się samopoczucie co jest wywołane reakcją obronną pasożytów w postaci wydzielania trujących jadów oraz intensywną pracą wątroby. Wątroba musi zaradzić procesowi odtruwania naszego organizmu z wydzielonych toksyn, martwych rozkładających się ciał itp.

Elementy układu odpornościowego i ich funkcje

Odporność

Układ odpornościowy nieustannie walczy z niebezpiecznymi dla zdrowia drobnoustrojami, które próbują atakować od zewnątrz (wirusy, bakterie, grzyby, pierwotniaki, zanieczyszczenia czy toksyny). Dostają one do organizmu poprzez błony śluzowe układu oddechowego, nabłonek jelit czy uszkodzoną skórę. Dodatkowym jego zadaniem jest także reagowanie na zagrożenia płynące z wnętrza organizmu. Wyspecjalizowane jednostki nieprzerwanie przeczesują swoje terytoria, by sprawdzić, czy komórki dzielą się w prawidłowy sposób.

Czujność, informacja, koordynacja

Układ immunologiczny, inaczej zwany odpornościowym, jest jednym z „najinteligentniejszych” układów wewnątrz ludzkiego organizmu. Ma zdolność zapamiętywania i uczenia się, szybkiej oceny bodźców z zewnątrz pod względem ich potencjalnej szkodliwości dla organizmu oraz dobierania odpowiedniej reakcji na zagrożenie. Podstawowym zadaniem układu odpornościowego jest odróżnienie wroga od nieprzyjaciela, czyli własnych tkanek od intruzów. Zdecydowana większość komórek (wyjątkiem są tu erytrocyty) zostaje zaopatrzona w informację identyfikacyjną, która pozwala im przechodzić kontrolę sprawowaną przez układ odpornościowy. Organizm nieustannie sprawdza, kto jest jego częścią, a kto podstępnie wdarłł się do środka, by robić szkody. Do identyfikacji służą antygeny zgodności tkankowej MHC. Kto nie ma odpowiednich białek identyfikacyjnych HLA, zostaje zaatakowany. Aby układ odpornościowy działał sprawnie, potrzebuje sprawnego centrum zarządzania, wymiany informacji, odpowiedniej broni oraz taktyki

Szpik kostny fabryka żołnierzy

Ta tkanka miękka znajdująca się we wnętrzu kości długich jest miejscem powstawania m.in. leukocytów. Rolę producenta przyszłych żołnierzy pełni szpik zwany czerwonym. Najwięcej szpiku czerwonego mają dzieci, stopniowo, z upływem wieku, w większości kości przekształca się on w szpik żółty.

Grasica - akademia wojskowa

Narząd centralny układu immunologicznego odpowiadający za kształtowanie odporności swoistej, czyli nabytej. Odpowiada za liczebność i edukację limfocytów T, oraz pełni ważną rolę w sieci powiązań układów współpracujących z układem immunologicznym, czyli nerwowym i hormonalnym. Dojrzały organizm jest w stanie pełnić rolę immunologiczną nawet po wycięciu grasicy. Zadaniem grasicy jest wyposażenie organizmu w populację limfocytów T zdolnych do inicjowania i kontrolowania przebiegu odpowiedzi immunologicznej organizmu, czyli reakcji na pojawiające się różne zagrożenie.

Śledziona - fabryka i cmentarz bohaterów

Jest to narząd limfatyczny, który w systemie odpornościowym pełni rolę eliminatora nieprzydatnych - starych białych krwinek. Podstawową jej rolą jest wyłapywanie z układu „starych” komórek krwi, w tym leukocytów. Dodatkowo w śledzionie powstają immunoglobuliny, czyli białka, które syntetyzowane przez limfocyty B będą rozpoznawać niepożądane w organizmie komórki.

Limfocyty T - jednostki szturmowe

Powstają w szpiku kostnym i wędrują do grasicy, gdzie są wyposażane w niezbędną aktualną informację bojową, by potem przemieścić się do narządów limfatycznych oraz krwi obwodowej. Rolą ich jest niszczenie komórek obcych dla organizmu. Istnieje wiele typów limfocytów T, a każdy z nich ma nieco inne zadania. Limfocyty T cytotoksyczne dysponują śmiercionośną bronią. Limfocyty T pomocnicze mają za zadanie wspierać prace limfocytów B. Limfocyty T supresyjne po rozegranej reakcji odpornościowej, zjawiają się w miejscu wystąpienia zagrożenia, by po zlikwidowaniu szkodliwego czynnika, wygasić ją

Limfocyty B - wyspecjalizowane jednostki bojowe

Powstają w szpiku kostnym, jednak w odróżnieniu od limfocytów T nie przechodzą przez grasicę. Odpowiadają za tzw. odpowiedź immunologiczną humoralną. Kluczowe znaczenie, przy tej odpowiedzi, mają produkowane przez nie przeciwciała, które atakują obce komórki i niszczą je. Jeden typ przeciwciał potrafi zneutralizować tylko jeden typ wroga. Dojrzałe limfocyty B są mogą wypuszczać nawet do 2 tys. przeciwciał na sekundę. Dla skutecznego wykonania swojego zadania, często potrzebują skoordynowanej pracy innych, m.in. makrofagów i limfocytów T. W momencie ataku czynnik chorobotwórczego, makrofag „pożera” go, po czym składa raport ze znaleziska limfocytowi T pomocniczemu. Ten dokonuje rozpoznania typu wroga i alarmuje innych, w tym również wymienione właśnie limfocyty B.

Węzły chłonne - Wieże filtrujące, przekaźnikowe i obserwacyjne

Organizm człowieka ma ponad 500 węzłów chłonnych zlokalizowanych blisko ważnych narządów i chroniących przed atakiem czynników niepożądanych. Jeśli na danym obszarze organizmu zaczyna się proces chorobowy, na przykład zakażenie lub nowotwór, węzeł chłonny próbuje nie dopuścić do jego rozprzestrzenienia się. Działa jak filtr przepływającej przez nie chłonki, wychwytując z kontrolowanego przez siebie obszaru drobnoustroje oraz komórki nowotworowe i toksyny. Węzły chłonne biorą też udział w wytwarzaniu przeciwciał.

Układ nerwowy, czyli stres a odporność

Samopoczucie wpływa na procesy odpornościowe. Kiedy długo jesteśmy zestresowani, zmęczeni i smutni, łapiemy infekcje łatwiej niż zwykle. Przyczyna jest to, że ciało reaguje tak, jakby groziło nam realne niebezpieczeństwo. Pompuje do krwi duże dawki adrenaliny, podnosi ciśnienie i poziom cukru we krwi, spowalnia trawienie, napina mięśnie i wydziela więcej przeciwzapalnego kortyzolu – na wypadek, gdybyśmy w szykującej się walce zostali zranieni. Są to mechanizmy, które pomagały naszym przodkom utrzymać ciągłość gatunku. Człowiek współczesny rzadko jednak podejmuje wysiłek fizyczny, na który organizm przygotowuje go po odebraniu sygnałów o zagrożeniu. Nie ma potyczki lub ucieczki, walka najczęściej toczy się statycznie przy biurku w firmie albo na fotelu podczas rodzinnej kłótni. Wysiłek, który podejmuje organizm, okazuje się niepotrzebny. Gdy taka sytuacja trwa długo, reaguje całe ciało. Przejawem tego są bóle mięśni i przemęczenie, ale również spadk odporności. Wydzielany podczas stresu kortyzol prowadzi do „przemęczenia” układu odpornościowego. Z upływem czasu, długotrwały i nakładający się stres powoduje, że komórki układu odpornościowego przedwcześnie się starzeją, a ogólna odporność człowieka spada.

„Wizyta lekarska Mora” to holistyczne (całościowe) badanie pacjenta. W skład tej wizyty wchodzi: wywiad lekarski, badanie diagnostyczne aparatem medycznym Mora Super (przy wskazaniu przez pacjenta na dolegliwość) i zalecenia ukierunkowane na terapie (jeżeli są konieczne) lub wzmacnianie organizmu (np. suplementacja, dieta itp.).

Każda wizyta lekarska może mieć inny charakter i będzie zależała od wywiadu i decyzji pacjenta.

"Wizyta lekarska" to holistyczne (całościowe) podejście do pacjenta.

Składa się na nią: wywiad lekarski, badania w zależności od potrzeb oraz zalecenia dotyczące dalszego postępowania w danym schorzeniu.

Ze względu na bardzo szerokie spektrum możliwych problemów wizyta ta może przekształcić się w "Wizytę lekarską Mora" lub w "Wizytę laryngologiczną". Badanie holistyczne (całościowe) za zgodą pacjenta może zostać rozszerzone o diagnostykę Mora w kierunku innych schorzeń, (ze względu na przeprowadzone badanie lekarskie lub symptomy, o których mówił pacjent).

Na zabieg pielęgnacyjno-rozświetlający „Złota gorączka” składa się: peeling, maska, sauna infrared, zawijanie, masaż.

To ekskluzywny zabieg na ciało z użyciem złota koloidalnego, ekstraktu z owoców daktyli, glinki Ghassoul z Maroka, ekstraktu z kawioru oraz silnie nawilżającego kompleksu z alg brunatnych. Wykorzystywane do zabiegu kosmetyki, o niezwykle jedwabistej konsystencji, nadają skórze wyjątkową gładkość i zmysłowość, pozostawiają delikatny pudrowy welon z rozświetlającymi ciało refleksami.